3 Comments

• At September 8, 2009, சின்னம்மணி wrote:

  இந்த கனவுக்கு பதில் கண்ணீர் மட்டும்தான் கலை. :(

• At September 10, 2009, அடலேறு wrote:

  வணக்கம் கலை ,

  நான் அடலேறு ,(http://adaleru.wordpress.com) லும் என்னை காணலாம், நண்பர் வினைஊக்கியின் வலைப்பக்கம் வாயிலாக தங்களின் அறிமுகம் கிட்டியது. நோர்வே தேசத்தில் படிப்புகள் பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆர்வம் தங்களுடைய தனி மின் மடல் முகவரி கிடைக்கவில்லை, தயவு செய்து தங்களுடைய தனி மின்மடல் முகவரியை விருப்பத்திற்கு இணங்க என்னுடைய infosat06@gmail.com என்ற இந்த முகவரிக்கு அனுப்பவும்.

  அழியாத அன்புடன்

  அடலேறு

• At September 20, 2009, கலை wrote:

  //இந்த கனவுக்கு பதில் கண்ணீர் மட்டும்தான் கலை. :( //

  ம்ம்ம்ம். அதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்ய முடியுமான்னு தெரியலை. :(

Related posts

• No related posts.

முற்றத்து மாமரம், அதன் நிழலில் மதிய உணவுக்குப் பின்னரான ஓய்வெடுப்பு, முற்றத்தில் விளையாட்டு, இரவு நேரத்தில் முற்றத்தில் படுத்தபடி, வானத்து நட்சத்திரங்களை இரசித்தது, நிலா வெளிச்சத்தில் அமர்ந்து பேசிச் சிரித்தது, அதே வெளிச்சத்தில் விளையாடியது, இரவு உணவை அம்மாவின் கையிலிருந்து பெற்று உண்டது. அது மட்டுமா, மதிய நேரத்தில் முற்றத்து கொதிக்கும் வெண்மணலில் சூடு தாங்காமல் வெறும் காலுடன் ஓடுவது….. இப்படி எத்தனை எத்தனை நினைவுகள், ம்ம்ம்ம்

அதுசரி, நான் என்னவோ சொல்ல வந்து, எதை எதையோ சொல்லிக் கொண்டு போறேன். நான் சொல்ல வந்தது ஈழத்து முற்றம் வலைப் பதிவுபற்றி .

ஈழத்தின் பிரதேசவழக்குகள், பேச்சு வழக்குகள், பண்பாட்டுக் கோலங்கள், சரித்திரம் சம்பந்தமான விடயங்கள் போன்ற பலவற்றைப் பகிரும் குழும வலைப்பதிவாக, ஈழத்துமுற்றம் வலைப்பதிவு வந்திருக்கிறது.

ஈழத்து முற்றத்தில் 51 பதிவர்கள் (தற்போதைக்கு. இந்த எண்ணிக்கை இன்னும் அதிகரிக்கும் என நம்புகின்றேன்) பங்களித்து வருகிறார்கள்.  அந்த பங்களிப்பாளர்களில் நானும் ஒருத்தி. நான் எழுதுவதென்னவோ மிகக் குறைவுதான் என்றாலும், ஒரு கூட்டு வலைப் பதிவில் நானும் எழுதுவதில் (ஏதொ ஒப்புக்கு சப்பாணியாக) மகிழ்ச்சி. அங்கே நானெழுதிய பதிவுகளை இங்கேயும் சேமித்து வைக்கும் எண்ணத்தில் இந்த பதிவு. (ஏதோ பெரிசா எழுதிக் கிளிச்ச மாதிரி, இங்க சேமிப்பு வேறயா???

பஞ்சியாக் கிடக்கு!

எவ அவ!

எங்க சொல்லுங்கோ பாப்பம் !

யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள ஊர்ப் பெயர்கள்!

1 Comments

• At August 13, 2009, ரவி wrote:

  அட, 51 பேரா! இது தான் ஆகப் பெரிய கூட்டுப் பதிவு போல இருக்கு !

  இந்தப் பதிவில் எழுதாமல் வெளியே நிறைய எழுதுவதைக் கண்டிக்கிறேன் :)

Related posts

• No related posts.

புத்தகம் வாங்கும்போதே, மனமெல்லாம் குழப்பமும், கொந்தளிப்புமாக இருக்கும் இந்த சூழ்நிலையில் வாங்குகின்றேன், வாசிப்பேனா என்று எண்ணினேன். எத்தனையோ புத்தகங்கள் தொடப்படாமலே தூங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றன. அதனால் இவை இப்போது அவசியமா என்று தோன்றினாலும், ஏதோ ஒரு உந்துதலில் வாங்கினேன்.

புத்தகம் கிடைத்ததுமே ‘மரணத்தின் வாசனை’ வாசிக்க வேண்டும்போல் இருந்தது. இப்போ இருக்கும் வலிகளுடன் கூடிய மனநிலையில், இந்தப் புத்தகம் வாசிக்கவே வேண்டுமா என்று தோன்றிய எண்ணத்தை புறந்தள்ளி விட்டு, முன்னுரையை பார்த்து விட்டு, முதலாவது கதையான ‘ஒரு சின்னப் பையனின் அப்பா செத்துப் போனார்’ ஐ வாசித்தேன். முதலே ஓரளவு இந்தக் கதையின் கரு தெரிந்திருந்தாலும், வாசித்த பொழுதில் கண்ணீர் என் அனுமதியின்றி வழிந்ததை தடுக்க முடியவில்லை. அகிலன் தனக்கே உரிய பாணியில் மனதை தொடும் விதத்தில் எழுதியிருந்தார்.

இரு நாட்கள் முன்னாலும், நேற்றும் என் மனது மரத்துப் போனதா என்ற கேள்வியை நான் பல தடவை கேட்டுக் கொண்டேன். காரணம் உறவினர் ஒருவரின் மரணம் என் கண்ணில் நீரை வரவழைக்கவில்லை. எனக்கே வியப்பாக இருந்தது. அது மட்டுமல்லாமல், கேள்விப்பட்ட உடனே ஏதோ ஒரு கவலை வந்தாலும், சிறிது நேரத்திலேயே, ஓரளவு நிதானத்துடன் அந்த மரணத்தை மனது ஏற்றுக் கொண்டது எனக்கே ஆச்சரியத்தை தந்தது. இதற்கெல்லாம் காரணம் என்னவென்று நினைத்துப் பார்க்கிறேன். தொடர்ந்து ஈழ மண்ணில் நடந்தேறியி்ருக்கும் ஆயிரம் ஆயிரம் மரணங்களாக இருக்குமோ? மரணத்தின் வாசனையை மட்டுமே தற்போது கொண்டிருக்க கூடிய வன்னிப் பகுதி நினைவிலும், உணர்விலும் கலந்து கிடப்பதாக இருக்குமோ?

மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாததுதான். ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டியதும்தான். ஆனாலும், இப்படியா கொத்துக் கொத்தாக, ஏதுமறியா அப்பாவிகளின் உயிர் போயிருக்க வேண்டும். உலகிலேயே மனிதாபிமானம் என்பது செத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது.

1 Comments

• At May 25, 2009, ரவி wrote:

  ரொம்ப நாள் கழித்து ஒரு இடுகையைக் கண்டதில் மகிழ்ச்சி. ஆனால், எழுதிய விடயம் :(

  என்னுடைய மிக நெருங்கிய உறவினர்கள் சிலர் இறந்த போது எனக்கு அழுகை வரவில்லை. அப்போதிருந்த என் மன உணர்வுகளை எதிரொலிப்பதாக இருக்கிறது..

Related posts

• No related posts.

எமது யாழ்நூலக எரிப்பு பற்றி, சோமீதரன் என்ற இளைஞனின் இயக்கத்தில் வெளி வந்திருக்கும் ‘எரியும் நினைவுகள்’ என்ற விவரணப் படம் பார்த்தேன்.

நாட்டின் அமைதியற்ற சூழ்நிலையில், யாழ் நூலகம்பற்றி பல்வேறுபட்ட தகவல்களையும் சேகரித்து, இவ் விவரணப் படத்தை அவர் தயாரித்ததே பெரிய விடயம் என தோன்றியது. யாழ் நூலக எரிப்புக்கு சில நாட்கள் முன்னரே பிறந்த இவருக்கு, இப்படி ஒரு வரலாற்றுப் பதிவை ஆவணப் படுத்த வேண்டும் என்று தோன்றியது நிச்சயம் பாராட்டப் படவேண்டிய விடயமே.

பிரசித்தி பெற்ற, பழம் பெருமை வாய்ந்த யாழ் நூலகம் எரிக்கப்பட்டது பலருக்கும் வேதனை கொடுத்த ஒரு நிகழ்வு. பழைய நூலகம் இருந்த அதே இடத்தில், நூலகம் எரிக்கப்பட்டதற்கான  அடையாளங்களை முற்றிலும் மறைத்து புதிய நூலகத்தை கட்டி எழுப்பியதன் மூலம், வரலாற்று சாட்சி்யம் ஒன்றை  அழித்து விட்டார்கள் என்பது பலரது ஆதங்கம். ஆனால் சோமீதரன் தனது இந்த விவரணப் படம் மூலம், அந்த சாட்சிக்கு உயிர் கொடுத்து வைத்திருக்கின்றார். அதையிட்டு அவர் பெருமை கொள்ளலாம்.

இப்படியான அவரது பணிகள் மேலும் தொடரட்டும்.

Related posts

• No related posts.

சில காலத்திர்கு முன்னர், அவருடனும், வேறு சில அவரைப் போன்ற சில சிங்கள நண்பர்களுடனும், மின்னஞ்சல் மூலமாக இலங்கைப் பிரச்சனைபற்றி ஒரு பெரிய தொடர் விவாதம் போய்க் கொண்டிருந்தது. Australia வில் வாழும், தமிழர்களுக்காக குரல் கொடுக்கும் Brian Seneviratne என்பவரது ஒரு அறிக்கையை யாரோ எனக்கு அனுப்பியிருந்தார்கள். அதை நான் பலருக்கும் அனுப்பி வைத்தேன். ஒரு சிங்கள நண்பருக்கும் அந்த மின்னஞ்சல் போனதில், இந்த விவாதம் ஆரம்பித்தது.

அந்த விவாதத்தில் பல வகையான கருத்துக்கள் பலருடனும் பரிமாறிக்  கொள்ளப்பட்டன. சிங்கள நண்பர்களிடையே, அவர்களுக்குள்ளேயே பல கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன. ஆனாலும் எல்லோரும் நண்பர்களாக இருந்ததில், ஒரு நட்புடனே அனைவரும் கருத்துக்களை சொன்னார்கள். அதிலே எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே, பல கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அவர்கள் நல்ல நண்பர்கள் என்ற முறையில், அவர்களிடம் எனது கருத்துக்களை தயக்கமின்றி சொல்ல முடிந்தது. எனது தமிழ் நண்பர்கள் சிலர், “இவங்களிட்டை இதுகளை கதைக்காதையுங்கோ. எங்க கொண்டுபோய் எப்படி மாட்டி விடுவாங்களோ தெரியாது” என்று சொன்னார்கள். ஆனால் அந்த சிங்கள நண்பர்கள் விடயங்களை சொல்லும் விதத்திலும், தமிழர்கள் மேல் உண்மையான அக்கறையோடு  அவர்கள்  பேசியதாலும்,  ஏற்கனவே அவர்களைப்  பற்றி  நான்  தெரிந்து  வைத்திருந்ததாலும், அவர்கள்  மேலுள்ள  நம்பிக்கையாலும், அந்த விவாதத்தில் என் கருத்துக்களை தொடர்ந்து சொல்லி வந்தேன்.

இப்படி நாம் பேசிக்கொண்டே இருக்காமல், இந்த போரை நிறுத்த நாம் ஏதாவது செய்தால் என்ன என்று ஒருவர் கேட்டார் (அதாவது இன்று மின்னஞ்சல் போட்டிருந்த அதே நண்பர் முன்னரும் கேட்டிருந்தார்). சிங்கள, தமிழ் நண்பர்கள் அனைவரும்கூடி அதை செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லி, அவர் சில விடயங்களை முன்மொழிந்திருந்தார். அதிலுள்ள சில கருத்து வேறுபாடுகளை சொல்லிவிட்டு, இவையெல்லாம் நாம் செய்து நடை முறை சாத்தியமாகுமா என்ற எனது சந்தேகத்ததயும் அவரிடம் தெரிவித்திருந்தேன். அதேபோல்  மற்றவர்களும், முழுமையான ஈடுபாட்டைக் காட்டாததால், அந்த  தொடர்  விவாதம்  அத்துடன் நின்று போனது.  

இன்று அதே நண்பர் மீண்டும் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன், சில விடயங்களை முன்மொழிந்து மின்னஞ்சல் அனுப்பியுள்ளார். அவரது இந்த முன் மொழிதல்கள்பற்றி மற்றவர்கள் நினைப்பதுபற்றி அறிய வேண்டும் போல் இருக்கிறது. அதனால் அவரது மடலை கீழே இணைத்திருக்கிறேன். பார்த்துவிட்டு, உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்கள்.

அவர் சிங்களவராய் இருந்தும், இத்தனை அக்கறையெடுத்து ஏதாவது செய்ய முயற்சிக்கும்போது, பாதிக்கப்படும் (அல்லது அதிகமான பாதிப்புக்குட்படும்) தமிழராய் இருந்து நாம் அதில் ஏதாவது செய்ய வேண்டாமா என்ற கேள்வி எழுந்து உறுத்துகின்றது. அதே வேளை நாம் எதையும் செய்து எதையாவது சாதிக்க முடியுமா, அது சாத்தியமா என்ற அவநம்பிக்கையும் எழுகின்றது. அவருக்கு என்ன பதில் எழுதலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். உங்கள் கருத்துக்கள் எனக்கும் வழி காட்டலாம்.

……………………………………………………….

Hope you guys are doing fine.

I had been planning to write this note for several weeks, but did not get a time
till today. This is again about the ethnic issue. I will make this as short as
possible.

According to my little knowledge, I feel that today every human should force the
govt and LTTE to stop their military campaigns immediately “once and for all”
and “in a genuine and practical way”. By saying “once and for all” I mean that
both parties should come to an ever lasting peace. By saying “genuine and
practical”, I mean that both groups should do this NOT to cheat each other
until they can regroup and resolidify.

I believe this is the responsibility of each Sri Lankan or each citizen on this
earth, who is concerned about continuing loss of lives, blood and every penny
with this war.

When I wrote you guys earlier, I proposed about appealing to the Govt. to stop the war and for implementing the 13th amendment (Rajeev formula) as the first step. That appeal
was mainly aimed at the govt, so, a Sinhalese could have initiated or lead that campaign. However, today, our appeals must be directed both to the govt and LTTE. We must urge both of them to stop their campaigns. Accordingly, the Tamil friends of ours should take the initiative to appeal to LTTE while our singhalese friends must take the initiative to appeal to the govt.

According to my understanding, today we can do the following:
1.      Appeal the govt of SL to pardon every member of LTTE including Prabhakaran
and Pottu Amman, get them pardoned by the Indian law enforcement agencies,
release all LTTE members in custody, hold provincial council elections for
North, and implement every step of the 13th amendment.

2.      Appeal LTTE to give up their military campaign, give up every piece of
weapon, and accept the 13th amendment as an initiating step for a political
solution

Please kindly think about this and let me know if there is any value of what I am writing, or if this is another naïve idea. Let me know if you have any kind of alternative ideas.

Hope I am not opening a can of worms. Please disregard this message if this is a useless idea. Sorry if I bothered you.

With regards,
…………………………………………………………

2 Comments

• At October 14, 2008, I Know them more than you wrote:

  As you can read over the two tasks specified by him, He point the finger to ltte not GOSL. This clearly say that whatever ltte doing is wrong. He doesnt accept out legitimate concern.

  He might be UNP supporter. This is the way UNP thinks.

  If we are ready to accpt 13th amendement only, why we should fight now. We would have get more than that from Oslo declaration.

  So dont be fooled. If you know him personally, I might be wrong. but if you dont, keep him away.

• At November 3, 2008, Rupan Ananthan wrote:

  I think the 'Interim Governing Body' which is discussed during the peace talk would be a better.

  The 13th amendement never accept by any of the Tamil reps at the time and it was an expired settelement. We can't even think about to impliment that kind of the settelement at this time.

Related posts

• No related posts.